Thuis

Ze heeft de zon op haar gezicht. Haar ogen glanzen.

Haar mond lijkt roder, maar hij ziet het niet.

Kijkt uit het raam en volgt het grillig spoor van regendruppels.

Zij volgt zijn blik, probeert hem in de spiegeling te vangen.

Hij merkt het niet.

Dan zoekt haar knie de zijne.

Ze raakt hem aan en plotseling is hij bij haar.

Koestert hij zich in de warmte van haar stralen.

En in haar ogen komt hij thuis.

Reageer op deze pagina

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.