‘Het is zij eruit of ik eruit’, zegt Bart iets te luid voor een privégesprek. In een paar teugen klokt hij zijn Orval naar binnen, zet het glas met een klap op de toog en gebaart naar de barkeeper dat hij er nog een wil.

‘Sst,’ sist Jenny. ‘De hele kroeg hoeft het niet te horen…’

‘Hoezo sst. Ik heb genoeg van dat ge-sst. Sst Bart, je maakt moeder wakker. Sst Bart, denk aan de buren. Sst Bart, straks denken de mensen nog dat we haar mishandelen. Sst Bart…’

‘Sst,’ sist Jenny en de spetters vliegen in het rond.

‘Het kan me geen moer schelen wat de mensen denken. Dat wijf gaat eruit!’

‘Een beetje meer respect, zeg. Ik ga haar echt niet zomaar op straat zetten,’ fluisterde ze zo hard als ze kon. Schichtig kijkt ze om zich heen; iedereen is druk in gesprek. Ergens wordt gelachen.

‘Al was ze de koningin van Sheba’ vlamt hij, ‘ze gaat eruit!’

Machteloos wendt Jenny haar ogen af en kijkt naar de barkeeper die het lege glas van de toog neemt en er een vol voor in de plaats zet. Hij geeft Bart een knipoog en grinnikt:

‘Uw schoonmoeder zeker?’

Schrijvenonline.org #213 Twee personen die een relatie hebben, zitten aan een bar. Er ontstaat een woordenwisseling. Een personage schaamt zich voor de andere bezoekers en wil de ruzie sussen. Het andere personage gooit juist olie op het vuur.

‘Heb je nog even?’

Achteloos, als smeet ze een dossiermap op mijn bureau, slingerde ze die vraag mijn kamer binnen.

Ik was juist bezig mijn spullen op te ruimen en had de computer afgesloten. Grabbelde in mijn handtas naar een spiegeltje en zette mijn lippen kersenrood aan. Keek op mijn smartphone; ik had nog tien minuten. En deze keer liet ik me door niemand tegenhouden. Om vijf uur stipt stond ik op straat en begon mijn eigen leven.

‘Evelyne, kom je even?’ klonk het dringender nu uit de kamer van de directrice. ‘Ik heb even je hulp nodig.’

‘Een momentje, Lidy,’ riep ik terug, gooide de make-upspulletjes in mijn tas, trok mijn jas aan en stapte de gang op. Sloeg, iets luider dan noodzakelijk, de deur achter me dicht en stapte tot aan de directiekamer. Bleef in de deuropening staan.

‘Print je die concept-nota Vaccinatieschema’s in de varkenssector even uit? Dan kunnen we die nog even doornemen.’

‘Die nota kun je vinden in het document Ministerie van Landbouw, map Varkenssector,’ zei ik zo kordaat mogelijk.

‘Dat weet ik, Evelyne. Print hem even uit, wil je.’

Dit leek me een typisch geval voor de techniek van de kapotte grammofoonplaat die we tijdens de assertiviteitstraining geoefend hadden, dus herhaalde ik zonder al teveel acht te slaan op het trillen van mijn benen:

‘Die nota staat in het document Ministerie van Landbouw, in de map Varkenssector.’

Verstoord keek ze op.

‘Er is haast bij, Evy. Het had eigenlijk gisteren al verstuurd moeten zijn.’

‘Je kunt die nota vinden in het document Ministerie van Landbouw, in de map Varkenssector,’ perste ik er met de moed der wanhoop uit, maar ik liet mijn tas al van mijn schouder glijden.

‘Hoepel maar op,’ brieste Lidy. ‘Dan doe ik het wel alleen.’

Beduusd liep ik naar de lift. Had ik het nu tóch voor elkaar gekregen?

Schrijfopdracht Schrijvenonline.org #207

Al maanden maakt je leidinggevende het je veel lastiger dan nodig is. Hij komt zijn afspraken niet na, schuift werk in je handen of komt niet opdagen tijdens jullie ingeplande meetings. Het is vrijdagmiddag en hij vraagt je tien minuten voor het einde van de dag of je nog even wat met hem wilt doornemen. Wat gebeurt er? Beschrijf de volgende scène in max. 350 woorden.

‘We gaan een week naar zee,’ had de buurvrouw gezegd, ‘en nu zoeken we een oppas voor onze orchidee.’

‘Geen probleem’, had ik geantwoord, ‘ik zorg wel voor de plantjes.’

‘Maar ze kan niet tegen alleen zijn,’ had Esmée gehakkeld en ik had natuurlijk direct gezegd: ‘Och, breng haar dan maar bij mij.’

Ze stond op een tafeltje op een lichte plaats, maar niet direct in de zon. Vanuit haar bladerkroon verhief zich een enkele bloemstengel die licht doorboog onder het gewicht van een tiental bloemknoppen die op barsten stonden. ‘Ze houdt van klassiek – Pergolesi, Fauré – en van lieve woordjes bij het ontwaken,’ had Esmée nog gezegd.

Een paar dagen had ik het volgehouden. Terwijl mijn gezinsleden zich hoor- en merkbaar in andere delen van het huis ophielden, was ik stiekem naar de orchidee geslopen en had in het donker wat liefkozende woordjes gemurmeld. Ik had zelfs speciaal voor haar nieuwe koosnaampjes bedacht: ‘Schattebelletje, schetebeestje, schoon karamelletje.’ En echt, ik zag haar knoppen zwellen van plezier.

Maar op de vierde dag ging het verkeerd. Ik stond op het punt de deur uit te gaan toen een van de knoppen plotseling open barstte en zich razendsnel ontvouwde tot een knalgele ster. Vol trots kwam ik dichterbij maar ik werd weerhouden door een muffe, weeë geur die me bijna deed kokhalzen.

‘Stinkbeest!’ riep ik uit.

Prompt viel de bloem van de  steel.

Met mijn vingertoppen viste ik hem van de grond en spoelde het juweel zonder pardon in het prieel.

Wekelijkse schrijfopdracht #186– Zeerijm: Rijm kun je ook gebruiken om op een idee te komen voor een verhaal. Zoek rijmwoorden op het woord ‘zee’. Het mag ook halfrijm zijn zoals ‘steen’ of ‘keer’. Maak een lijstje van 10 spannende woorden. Maak een verhaal met deze woorden.